March 1, 2024

Συνήθιζα να πιστεύω ότι το να είσαι αγαπητός σήμαινε ποτέ να μη λες “όχι”. Το ταξίδι μου προς την φροντίδα του εαυτού μου μου έδωσε τη δύναμη μιας απαλής αρνησης.

Συνήθως, η ειρήνη με τον εαυτό μας προέρχεται από την αγάπη και τη φροντίδα για τους άλλους. Από τα πρώτα χρόνια της ζωής μας, μας διδάσκεται πως η ευγένεια και η φιλανθρωπία είναι σημαντικές αξίες που όλοι πρέπει να καλλιεργούμε. Οπότε, ως αποτέλεσμα, πολλοί από εμάς μάθαμε ότι η λέξη “όχι” είναι αρνητική και αμαχητί.

Προσωπικά, μεγάλωσα με την πεποίθηση ότι να είσαι ευγενικός σημαίνει ποτέ να μην λες “όχι”. Η έννοια του να αρνηθείς κάτι ή να αρνηθείς να βοηθήσεις κάποιον άλλον φαινόταν να αντιβαίνει στις αξίες που μου είχαν ενταχθεί. Έτσι, βρέθηκα να διασφαλίζω τις ανάγκες και τις επιθυμίες των άλλων ακόμα και όταν αυτό σημάινε να θυσιάσω τον εαυτό μου.

Αλλά με την πάροδο του χρόνου και μετά από πολλούς αγώνες, συνειδητοποίησα ότι αυτή η συμπεριφορά ήταν ανεύθυνη και ανεδαφική για την ψυχική και σωματική μου υγεία. Κατάφερα να ανακαλύψω τη δύναμη μιας απαλής αρνητικής απάντησης και το πώς αυτό μπορεί να ενισχύσει την σχέση μου με τον εαυτό μου και τους άλλους. Αυτή είναι η ιστορία μου, η ιστορία που ανακάλυψα την δύναμη της αρνητικής απάντησης.

Από την παιδική ηλικία, μας διδάσκουν ότι η ευγένεια και η εξυπηρέτηση των άλλων είναι ουσιώδεις αξίες που πρέπει να εφαρμόσουμε στη ζωή μας. Καλούμαστε να είμαστε ευγενείς, λείοι και φιλικοί σε κάθε προσωπική συνάντηση. Τα παιδιά συχνά επιβραβεύονται όταν εκφράζουν τη χάρη τους, συνειθισμένα να λένε ναι σε ότι τους ζητηθεί από τους γονείς, τους δασκάλους ή τους συνομηλίκους τους. Έτσι, από μικρή ηλικία μαθαίνουμε να είμαστε υπάκουοι και εξυπηρετικοί χωρίς να αντιρροπίζουμε.

Καθώς μεγάλωνα, η πίεση να είμαι πάντα “καλό κορίτσι” και να μην προκαλώ τους άλλους έγινε ολοένα και πιο έντονη. Βρέθηκα να αποφεύγω να λέω “όχι” ακόμα και όταν δεν μπορούσα να ανταπεξέλθω στις απαιτήσεις ή όταν οι άλλοι ξεπερνούσαν τα όριά μου. Ήταν σαν να ένιωθα ότι η αρνητική μου απάντηση θα έθιγε τους άλλους ή ότι θα απομονωνόμουν αν δεν ήμουν πάντα διαθέσιμη για να βοηθήσω. Έτσι, βρέθηκα να παραμελώ τον εατύ μου και να αγνοώ τις ανάγκες μου, αφήνοντας τον εγωισμό να επικρατήσει.

Τα πράγματα άρχισαν να αλλάζουν όταν άρχισα να ξυπνάω στην πραγματικότητα της κατάστασης. Συνειδητοποίησα ότι η αδυναμία μου να πω “όχι” έκρυβε μια βαθύτερη ανασφάλεια και έλλειψη αυτοσεβασμού. Ανακάλυψα ότι η συνεχής ανάγκη να είμαι εξυπηρετική και διαθέσιμη για τους άλλους μου έκρυβε την ανάγκη να εγκρίνομαι και να αγαπώται από τους άλλους. Κι έτσι, ένα μεγάλο μέρος της αρνητικής μου συμπεριφοράς προήλθε από την ανάγκη να ικανοποιώ τις ανάγκες των άλλων και να επιβεβαιώνω την αξία μου μέσω της αποδοχής τους.

Μετά από πολλές δυσκολίες και προσωπικές αναζητήσεις, αποφάσισα ότι ήρθε η ώρα να αλλάξω τρόπο σκέψης και συμπεριφοράς. Η αυτοσεβαστική απάντηση έγινε η λέξη-κλειδί που με έκανε να αντιληφθώ τον εαυτό μου σε νέο φως. Ξεκίνησα να αναγνωρίζω ότι να πω “όχι” δεν σήμαινε ότι δεν αγαπώ ή δεν ενδιαφέρομαι για τους άλλους, αλλά ότι η ανάγκη για αυτοσεβασμό και φροντίδα για τον εαυτό μου είναι εξίσου σημαντική.

Εκείνο που ξεχώρισα κυρίως από αυτήν την εμπειρία είναι πως η απαγόρευση δεν χρειάζεται να γίνει με έντονο και αγερωχο τρόπο. Μάθαινοντας να λέω “όχι” με αγάπη και σεβασμό, κατάφερα να διατηρήσω τις σχέσεις μου με τους άλλους και τον εαυτό μου. Αντί να αισθάνομαι χαλαρή ή εκνευρισμένη όταν λέω “όχι”, αισθάνομαι απελευθερωμένη και δυνατή, γιατί γνωρίζω πως προερχόμαι από μια θέση αγάπης και σεβασμού για τον εαυτό μου και τους άλλους.

Αυτή η διαδικασία αλλαγής συνειδητότητας και συμπεριφοράς ήταν μια πραγματική πρόκληση. Απαιτούσε την αυτονεκτική αναθεώρηση των πεποιθήσεων και των στάνταρ μου για το τι σημαίνει να είσαι ευγενής. Αλλαγή απαιτούσε επίσης την ανάληψη της προσωπικής ευθύνης και αποφασιστικότητας να ακολουθήσω το δικό μου δρόμο, ακόμα και αν αυτό σημαίνε τις αντιδράσεις των άλλων.

Μέσα από αυτόν τον πολύπλοκο και δύσκολο ταξίδι, μάθαμε μεγίστους πόρους για την αυτογνωσία και την εξισορρόπηση. Ανακάλυψα τον πλούτο και τον ενθουσιασμό που προέρχεται από την ανακάλυψη της αλήθειας και την αποδοχή του εαυτού μου. Κατανόησα πως η αρνητική απάντηση μπορεί να είναι ένα εργαλείο αυτοεκφρασής, αυτοπροστασίας και ενδυνάμωσης.

Η κεντρική αρχή που κατάλαβα ήταν η αξία της απαγόρευσης ως μέσου αυτο-φροντίδας. Αντί να είναι ένας περιορισμός ή ένας τρόπος απόρριψης των άλλων, η αρνητική απάντηση μπορεί να είναι ένας τρόπος να ενισχύσουμε την προσωπική μας αυτοεκτίμηση και να διατηρήσουμε ένα υγιές, ισορροπημένες και αληθινές σχέσεις με τους άλλους. Όχι μόνο με βοήθησε να ανακαλύψω τον ελεύθερο χρόνο και τον ενθουσιασμό που απορρέει από την αποδοχή των δικών μου αναγκών, αλλά επίσης συμβάλλει στην εδραίωση των σχέσεών μου χωρίς να τις υπονομεύω.

Μετά από αυτή την εμπειρία, κατάλαβα πως το να πούμε “όχι” με αγάπη και σεβασμό πραγματοποιεί μια μεγαλύτερη αλληλεγγύη και σημαίνει ότι αντιμετωπίζουμε τον εαυτό μ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *